Wensen op kaarsjes 

Hoi liefje,

 

Gisteren werd ik 27.
Maar het voelde helemaal niet als een verjaardag.

 

Ik werd wakker met tranen. Nog voordat de dag echt begonnen was. Ik wilde mijn bed niet uit. Alles in mij wilde blijven liggen, alsof ik de dag daarmee kon tegenhouden.

 

Na een tijdje ben ik onder de douche gestapt, maar het hielp niet. Het bleef zwaar. Dus ik kroop weer terug mijn bed in.

 

Opa had me ondertussen geprobeerd te bellen, maar ik nam niet op omdat ik onder de douche stond. Hij heeft toen besloten gewoon naar me toe te komen. Ineens hoorde ik de voordeur open gaan.

 

Ik ben toch maar naar beneden gegaan.
Hij kwam bij me op de bank zitten en begon meteen te kletsen, gewoon zoals hij is. Eerst voelde ik er niet zoveel bij, maar langzaam trok het me een beetje uit mijn eigen stilte.

 

Later ben ik naar jou gegaan.
Ik heb bloemen voor je uitgezocht - roze rozen en gerbera’s. De eerste bloemen voor jou dit jaar. Dat voelde goed. Alsof ik weer even iets voor je kon doen…

 

Ik kocht een muffin en een kaarsje.
Ik stak het aan en deed een wens voor jou.

 

Dat doe ik al een jaar lang. Wensen op kaarsjes voor jou.
Elke keer weer.

 

Ergens gelooft er nog een stukje in mij dat jij het kunt horen.

 

Mijn meisje…
ik mis je op dagen zoals deze misschien nog wel het meest.

 

Omdat jij er had moeten zijn.
Omdat alles anders had moeten zijn.

 

Ik hou van jou.
Voor altijd.

 

Tot de maan en terug ♡

 

Kusjes,
mama ♡♡♡

 

 

18/03/2026